Poëzie rondom het kampvuurtje
Op zaterdag 15 augustus organiseerde Mientje van Rooij weer een gezellig samenzijn in haar tuin in Moordrecht: gedichten rondom het kampvuurtje.
Ik werd nieuwsgierig en meldde mij aan. Een “thuiswedstrijd” voor mij; drie minuten op de fiets!
Toen ik arriveerde brandde het vuurtje al behaaglijk.
Mientje was al druk in de weer, met een draaiboek in haar schortzak.
Langzaamaan druppelden de andere gasten de knusse tuin in: Leni, met hondje Tinus, Elisabeth, Jolanda, Jo, Lex en Corry.
Er druppelde zo nu en dan ook hemelwater, maar daar lieten wij ons niet door naar binnen jagen.
Het vuurtje moest daardoor wel nauwlettend aangewakkerd worden. En dat lukte met een aantal kenners onder ons!

 

Na een welkom van Mientje met enkele huishoudelijke mededelingen werden de stokken voor het roosteren van de broodjes uitgedeeld.
Dat waren nog takken van de kampvuuravond van vorig jaar.
Sommige takken moesten nog een beetje worden aangescherpt, voordat we de afbakbroodjes eraan konden prikken om te roosteren (blijven draaien!).

 

Om de beurt lazen we gedichten voor, die we hadden meegenomen. Van o.a. Annie M.G. Schmidt, Maria Vasalis, Rilke en Wislawa Szymborska.
Ook eigen werk werd voorgedragen.
Er werd voorgelezen uit De Gedichtenapotheek waarin gedichten zijn verzameld: poëzie op recept voor het hart en het hoofd.
Terwijl wij aandachtig naar elkaars mooie teksten luisterden, scharrelde Tinus lekker rond in alle hoekjes van de tuin, af en toe onzichtbaar.
Sommige gedichten werden prachtig theatraal voorgedragen en genoten we van een ware voorstelling, zelfs in het Duits, uit het hoofd!

 

Mientje had heerlijke bietensoep gemaakt, waarvan we allemaal het recept wel wilden hebben.
Mientje moest daar even over nadenken, want elke keer was de soep weer anders, met een eigen draai van de kokkin!
Een toefje room en een handje peterselie maakten de soep af. De zelfgebakken broodjes met smeersels smaakten er heerlijk bij.
Tussendoor werd er gezellig bijgepraat en ervaringen uit het leven gedeeld.

 

Zo nu en dan werd het “draaiboek” gecontroleerd of we nog op schema zaten.
De gastvrouw was tevreden!
Na nog een rondje of twee gedichten was er ook een toetje voor de liefhebbers.
Een heerlijk chocolade mini-ijsje……Mini??
Het was een flinke Magnum, een ware delicatesse!

 

Het werd een heerlijke avond! Iedereen bedankt voor de gezellige avond, de mooie gedichten en de aandacht voor elkaar.
Mientje bedankt voor de gastvrijheid en de verzorging van de inwendige mens.
Voor mij was deze poëzieavond van het Nivon er eentje om te koesteren!

 

 

Koesteren

Kroelen met wat is geweest
Omarmen van herinneringen
Elke mooie gebeurtenis
Steeds in je rugzak
Telkens even omkijkend
En oppoetsen
Ruimte geven
Eigen maken
Nooit meer loslaten!

 

Tjitske Baartmans